Verbas coma Puños: de inmobilidade lingüística, ou de atragoamento de letras e asfixia

Quarta-feira, Setembro 21

de inmobilidade lingüística, ou de atragoamento de letras e asfixia

menos pelo, máis mágoas. o miolo máis murcho

dú as férvedas de bágoas; dúas despedidas precipitadas
con
demasiadas verbas xusto a piques de saír
.
.
.
un pronunciamento agradabelmente surprendente

e máis silenzo
cando só quero dicer
e máis silenzo
cando só quero escoitar: ODIO

[post-chío: batalla, insistente ao xeito dos carneiros, polo derradeiro saúdo/

á fin, así si presta o mundo

/sorrisos a vao]

____________________________________

post-post-chío (redefinindo incomprensivo): marchan os sorrisos pingando
-botella a baleirarse deitada
no asfalto___
.
.
.
pouco prestan de non ser acompañados-.

_________
re-chiando
por epílogo: en fin... á merda!! (ou "fatal, tío, fatal!")

3 pronunciamentos:

Anónimo voaba por aquí e dixo

ei, que pasada atoparte...O outro dia estiven en vigo e falaban de que os de cemma queren que se apadriñen focas, que só costan 1.000 euros e os de vigo pensaban en apadriñar unha, chamarlle panchito, facerlle unha tarta de sardiñas e en vez de auga remollala en barrantes, e cando estivera confiada facela ao espeto, que menudos filetiños daba... E asi xurdiron os caf (Comandos anti-represivos das focas), da escisión que derivou da xente que xa non poderia comer a panchito polo afecto collido... E cando volvedes das xornadas contanme historias de ananos, focas e sorrio. Quen me dera ter estado ali. Xa virán tempos mellores. Vistareino con asuidade (posteado por unha mala-malisima, para eles que non nos falan, xornalista que non puido asistir pero que quedou coidando da cidade de pedra)

Qua Set 21, 12:31:00 PM

MelroPreto voaba por aquí e dixo

[Resumindo a ledicia das visitas inesperadas, o interese por saber que tal coidou da pedra, e o que se lle botou en falla nas xornadas:]
unha aperta forte e un aleteo foquil para a mala-malísima!

Qua Set 21, 01:42:00 PM

maré aberta voaba por aquí e dixo